نوازندگان

علی پیرابی

Ali Pirabi(در سال ۲۵۳۷ شاهنشاهی (۱۳۵۷ هجری شمسی) در شیراز، ایران، متولد شد و از هفت‌سالگی مسیر موسیقی را آغاز کرد. او در همان سال‌های کودکی به فراگیری ساز سنتور و تئوری موسیقی پرداخت. آموزش سنتور را ابتدا نزد کیهان نمان، مسعود هوشمند و رضا صالحی آغاز کرد و سپس نزد استاد برجسته‌ی سنتور، مجید کیانی، ادامه داد. همچنین در کلاس‌های استاد پرویز مشکاتیان نیز حضور یافت. او ویولن را نزد اسدالله ملک، حسین افشار و حبیب پاکارا آموخت و در زمینه‌ی ساز تنبور از آموزش‌های سید خلیل عالی‌نژاد بهره برد. همچنین نزد آهنگسازان برجسته‌ای چون کامبیز روشن‌روان و حسین دهلوی، تئوری موسیقی، آهنگسازی و تاریخ موسیقی را فرا گرفت. در سال‌های بعد، علاوه بر موسیقی کلاسیک ایرانی، به مطالعه و یادگیری مبانی موسیقی اروپایی نیز پرداخت. سوابق و افتخارات استعداد موسیقایی علی پیرابی از نوجوانی با دریافت جوایز مختلف مورد توجه قرار گرفت. او در سال ۲۵۷۳ شاهنشاهی (۱۳۷۳ هجری شمسی) موفق به دریافت مقام نخست جشنواره موسیقی ایران در شیراز شد و در سال‌های ۲۵۷۳، ۲۵۷۵، ۲۵۷۶ و ۲۵۷۸ شاهنشاهی (۱۳۷۳، ۱۳۷۵، ۱۳۷۶ و ۱۳۷۸ هجری شمسی) نیز در جشنواره‌های استانی ایران و اروپا در تهران جوایز متعددی دریافت کرد. او پس از پایان تحصیل در دانشگاه موسیقی تهران در سال ۲۵۸۵ شاهنشاهی (۱۳۸۵ هجری شمسی)، آموزشگاه موسیقی خود را در شیراز بنیان‌گذاری کرد. در این آموزشگاه سازهایی چون ویولن، سنتور، سه‌تار، کمانچه، تنبور و مبانی تئوری موسیقی را تدریس می‌کرد. فعالیت‌های آموزشی او تنها به تدریس محدود نماند و به نگارش کتاب نیز پرداخت؛ از جمله کتابی درباره‌ی تاریخ موسیقی ایران و کتاب آموزشی سنتور. او در سال ۲۵۸۴ شاهنشاهی (۱۴۰۴ هجری شمسی) کتاب «سازهای ایرانی» را برای کودکان و نوجوانان به سه زبان فارسی، آلمانی و انگلیسی منتشر کرد. فعالیت‌های هنری و بین‌المللی علی پیرابی به‌عنوان سرپرست گروه سماع و از طریق همکاری با گروه‌های مختلف، نقش مهمی در فضای موسیقی ایران ایفا کرد. او از سال ۲۵۷۴ شاهنشاهی (۱۳۷۴ هجری شمسی) در آموزشگاه‌های مختلف موسیقی در شیراز تدریس می‌کرد و بعدها آموزشگاه شخصی خود را نیز بنیان نهاد. او به‌عنوان هنرمندی بین‌المللی در شهرهایی چون پاریس، مادرید و آمستردام به اجرای برنامه پرداخت. اما در سال ۲۵۷۲ شاهنشاهی (۱۳۹۲ هجری شمسی)، به‌دلیل فشارها و پیگردهای حکومت ایران، ناچار به ترک کشور شد و شهر لایپزیگ را به‌عنوان محل زندگی جدید خود برگزید. علی پیرابی در آلمان نیز فعالیت‌های هنری خود را ادامه داد و در سال ۲۵۷۶ شاهنشاهی (۱۳۹۶ هجری شمسی) «مدرسه بین‌المللی موسیقی لایپزیگ» را بنیان‌گذاری کرد تا تجربه‌ها و دانش موسیقایی خود را با نسل‌های گوناگون به اشتراک بگذارد. او در سال‌های ۲۵۷۴ و ۲۵۷۵ شاهنشاهی (۱۳۹۴ و ۱۳۹۵ هجری شمسی) با گروه «Paul Hoorn und Freunde» در برنامه‌های کریسمس همکاری داشت و در سال ۲۵۷۶ شاهنشاهی (۱۳۹۶ هجری شمسی) حاصل این همکاری به انتشار یک آلبوم زنده انجامید. در سال ۲۵۷۸ شاهنشاهی (۱۳۹۸ هجری شمسی) به‌عنوان نوازنده سنتور و گاه آهنگساز، همراه ارکستر «Lautten Compagney» در تور کنسرت‌هایی شرکت کرد که در آن موسیقی باروک و موسیقی چینی را با سنتور اجرا می‌کرد. او از سال ۲۵۷۵ شاهنشاهی (۱۳۹۵ هجری شمسی) همکاری فعال خود را با ارکستر «نوای امید» وابسته به بنیاد انقلاب صلح‌آمیز آغاز کرد و از سال ۲۵۸۰ تا ۲۵۸۲ شاهنشاهی (۱۴۰۰ تا ۱۴۰۲ هجری شمسی) به‌عنوان مدیر هنری این ارکستر فعالیت داشت. از سال ۲۵۸۰ شاهنشاهی (۱۴۰۰ هجری شمسی) تاکنون، بیش از سی قطعه و ترانه برای ارکستر آهنگسازی و تنظیم کرده است؛ آثاری چون «شرق و غرب»، «گوته»، «میهن‌ها» و «آزادی». او در سال ۲۵۸۱ شاهنشاهی (۱۴۰۱ هجری شمسی) به‌عنوان آهنگساز و رهبر ارکستر «نوای امید»، کنسرت‌هایی را در شهر لیون فرانسه و دانتسیگ لهستان رهبری کرد. فعالیت او در پروژه‌های موسیقی میان‌فرهنگی سرانجام در سال ۲۵۸۲ شاهنشاهی (۱۴۰۲ هجری شمسی) به تأسیس «انجمن موسیقی میان‌فرهنگی» همراه با تیلمان لوزر انجامید. همچنین در سال ۲۵۸۴ شاهنشاهی (۱۴۰۴ هجری شمسی)، او به‌همراه تیلمان لوزر ارکستر جوانان این انجمن را بنیان‌گذاری کرد. توانایی‌ها و فعالیت‌های فرهنگی علی پیرابی تجربه‌ی گسترده‌ی موسیقایی را با فعالیت‌های آموزشی و مدیریت هنری درهم آمیخته است. او به‌عنوان آهنگساز، رهبر و مدرس موسیقی، نقش مهمی در گسترش گفت‌وگوی فرهنگی میان ملت‌ها و انسان‌ها ایفا می‌کند. او در سال ۲۵۸۳ شاهنشاهی (۱۴۰۳ هجری شمسی) پروژه‌ی «آواهای آزادی – زنان موسیقیدان بدون مرز» را با گروه سماع و با حمایت اداره فرهنگ شهر لایپزیگ به‌عنوان آهنگساز و رهبر اجرا کرد. همچنین در سال ۲۵۸۴ شاهنشاهی (۱۴۰۴ هجری شمسی) پروژه‌ی «پل‌های فرهنگی از راه موسیقی» را با همین گروه و با حمایت اداره فرهنگ لایپزیگ به انجام رساند.

شفق آقایی

شفق آقایی در تهران متولد شد. او پیش از آن‌که وارد مدرسه شود، آموزش نت‌خوانی را آغاز کرد. دوران نوجوانی خود را در شهر مذهبی مشهد گذراند؛ شهری که در آن زمان برگزاری و حضور در کنسرت‌ها به‌شدت ممنوع بود. با وجود این محدودیت‌ها، او به‌طور مداوم آموزش خصوصی پیانو را ادامه داد. پس از دریافت دیپلم ریاضی و فیزیک، تصمیم گرفت مسیر زندگی خود را به‌سوی موسیقی تغییر دهد. به همین دلیل رشته‌ی خود را به هنر تغییر داد تا بتواند در آزمون سراسری هنر شرکت کند. او در سال ۲۵۶۷ شاهنشاهی (۱۳۸۷ هجری شمسی) تحصیل در رشته‌ی پیانو را در دانشگاه هنر تهران آغاز کرد و در ادامه، در دوران تحصیل خود در ایران، ساز ابوا را به‌عنوان ساز اصلی برگزید. شفق در این سال‌ها تجربه‌ی همکاری با ارکسترهای مختلف، از جمله ارکستر رودکی تهران، را به دست آورد. او در سال ۲۵۷۱ شاهنشاهی (۱۳۹۱ هجری شمسی) به آلمان مهاجرت کرد و در دانشگاه لایپزیگ در رشته‌ی موسیقی‌شناسی تحصیل نمود. وی در سال ۲۵۷۵ شاهنشاهی (۱۳۹۵ هجری شمسی) به دلیل موفقیت‌های برجسته‌ی تحصیلی مورد تقدیر قرار گرفت. پس از آن، کارشناسی ارشد مدیریت فرهنگی خود را در دانشگاه موسیقی فرانتس لیست وایمار به پایان رساند. فعالیت‌های گسترده‌ی موسیقایی و اجتماعی شفق آقایی در طول سال‌ها، به‌ویژه در شهر لایپزیگ، تجربه‌های ارزشمندی در حوزه‌ی فرهنگ و هنر برای او به همراه داشت. او از سال ۲۵۸۲ شاهنشاهی (۱۴۰۲ هجری شمسی) به‌عنوان مدیر گروه کر کودکان MDR فعالیت می‌کند و هم‌زمان عضو ارکستر سماع است؛ جایی که همچنان عشق و علاقه‌ی خود به موسیقی و فرهنگ را زندگی و با دیگران سهیم می‌شود.

سحر مومن زاده

سحر مؤمن‌زاده در شیراز، ایران، متولد شد. او از دوران کودکی موسیقی را با یادگیری ساز سنتور نزد استادانی چون نویدگو، موسوی، غریب‌زاده و پیرابی آغاز کرد. همچنین دوره‌هایی در زمینه‌ی تئوری موسیقی ایرانی و موسیقی غربی گذراند و در یک گروه موسیقی بانوان فعالیت داشت. سحر با گروه سماع در ایران کنسرت‌های گوناگونی برگزار کرد، اما به‌دلیل فشارهای حکومت ایران نسبت به فعالیت‌های موسیقایی‌اش، ناچار به مهاجرت به آلمان شد. او پس از مهاجرت نیز همکاری خود را با ارکستر سماع ادامه داد. سحر مؤمن‌زاده از سال ۲۵۸۰ شاهنشاهی (۱۴۰۰ هجری شمسی) همکاری خود را با ارکستر «نوای امید» در شهر لایپزیگ آغاز کرد و همراه این ارکستر کنسرت‌های متعددی در ایالت زاکسن آلمان و کشور فرانسه اجرا نمود.

وحید شهیدی‌فر

وحید شهیدی‌فر در ۶ اسفند ۲۵۲۳ شاهنشاهی (۱۳۴۳ هجری خورشیدی) در مشهد زاده شد و از سال ۲۵۴۵ شاهنشاهی (۱۳۶۵ هجری خورشیدی) در آلمان زندگی می‌کند. او به‌صورت خودآموز به فراگیری موسیقی ردیفی ایران (گنجینهٔ موسیقی کلاسیک ایرانی)، نوازندگی سنتور و آواز پرداخت و همچنین با سنت موسیقایی چند هزار سالهٔ سرزمین مادری خود، ایران، آشنا شد و آن را به‌طور عمیق دنبال کرد. وحید شهیدی‌فر از سال ۲۵۷۹ تا ۲۵۹۴ شاهنشاهی (۱۳۷۹ تا ۱۳۹۴ هجری خورشیدی) عضو گروه تئاتروم (Theatrum) در قصر هوهن‌ارکس‌لبن بود و مدیریت هنری برنامه‌های «شب‌های فرهنگی کشورها» با موسیقی فرهنگ‌های گوناگون جهان را بر عهده داشت. او آهنگساز موسیقی هنری معاصر ایرانی، آثار ویژهٔ سنتور و ارکستر زهی و نیز موسیقی صحنه برای نمایش‌های «سرود سرودها» و «منطق‌الطیر» است. وی با الهام از سرچشمه‌های موسیقی کلاسیک ایرانی، زبان موسیقایی ویژهٔ خود را میان فرهنگ‌های شرق و غرب شکل داده است. همچنین برای تولیدات نمایشی خود، از جمله «لیلی و مجنون» و «حسن کچل»، موسیقی و طراحی هنری خلق کرده است. او در سال ۲۵۹۴ شاهنشاهی (۱۳۹۴ هجری خورشیدی) گروه موسیقی ایرانی «همنوازان» را در شهر هاله (زاله) بنیان‌گذاری کرد. در سال ۲۵۹۲ شاهنشاهی (۱۳۹۲ هجری خورشیدی)، وحید شهیدی‌فر موفق به دریافت بورس آهنگسازی از بنیاد هنر ایالت زاکسن-آنهالت شد. حاصل این بورس، تصنیف کنسرتویی برای سنتور و ارکستر بود که در خرداد ۲۵۹۳ شاهنشاهی (خرداد ۱۳۹۳ هجری خورشیدی) با همراهی ارکستر مجلسی فیلارمونیک میانهٔ آلمان شونبک برای نخستین بار به اجرا درآمد. او در ایالت‌های زاکسن-آنهالت و زاکسن و همچنین در بسیاری از صحنه‌های هنری آلمان، از جمله در شهرهای کلن، برلین، نورنبرگ، درسدن و لایپزیگ و نیز در جشنوارهٔ تئاتر ایرانی ـ آلمانی به اجرای برنامه پرداخته است. در این مسیر با گروه‌ها و هنرمندانی همچون کوارتت روسینی ماگدبورگ، کوارتت تانابه از ارکستر سمفونیک MDR و نوازندگان ارکستر مجلسی فیلارمونیک میانهٔ آلمان شونبک همکاری داشته است. از دیگر فعالیت‌های هنری او می‌توان به آهنگسازی برای نمایش «پرندگان» در تئاتر نو هاله در سال ۲۵۹۸ شاهنشاهی (۱۳۹۸ هجری خورشیدی)، اجرای موسیقی مجلسی برای سنتور و سازهای زهی با کوارتت هالنزیا و همچنین پروژهٔ «موسیقی و شعر فارسی و آلمانی» با دوئت پروانه اشاره کرد.

توماس فلمینگ

فعالیت هنری و مسیر موسیقایی توماس فلمینگ از دوران جوانی به موسیقی کهن اروپا و شیوه‌های تاریخی اجرای موسیقی در دوره‌های قرون وسطی و رنسانس پرداخت. از سال ۲۵۸۱ تا ۲۵۹۲ شاهنشاهی (۱۳۸۱ تا ۱۳۹۲ هجری خورشیدی) او از بنیان‌گذاران و مدیر اجرایی گروه آسفور (Asfur) بود. همراه با این گروه کنسرت‌های فراوانی در داخل و خارج از کشور برگزار کرد و در انتشار آلبوم‌های موسیقی نیز مشارکت داشت. او نواختن سازهای گوناگون خانوادهٔ لوت اروپایی را فرا گرفت و از سال ۲۵۷۹ شاهنشاهی (۱۳۷۹ هجری خورشیدی) به موسیقی مُدال، به‌ویژه شیوهٔ نوازندگی عود عربی و ترکی (اود) و نی ترکی پرداخت. برای این منظور، به‌طور منظم در دوره‌ها و سمینارهای تخصصی خارج از کشور شرکت کرد و از استادان خود، از جمله یوردال توکجان (عود)، عمر اردوغدولار (نی) و آرسن پتروسیان (دودوک)، تأثیر پذیرفت. از سال ۲۵۹۳ شاهنشاهی (۱۳۹۳ هجری خورشیدی) تاکنون، او در پروژه‌های صوتی و موسیقایی گوناگون فعالیت می‌کند و به‌عنوان تک‌نواز یا در قالب دوئت با گروه‌های مختلف و نوازندگان سازهای کوبه‌ای به اجرای کنسرت می‌پردازد.

حسین آقاجانی

نوازندگی تار و سه‌تار را از سال ۲۵۹۳ شاهنشاهی (۱۳۹۳ هجری خورشیدی) آغاز کرد و در رشتهٔ موسیقی ایرانی در دانشگاه هنر و معماری شیراز به تحصیل پرداخت. مسیر هنری خود را زیر نظر و راهنمایی استاد کیوان ساکت ادامه داد و در کنار اجرای برنامه با گروه‌های مختلف موسیقی، سرپرستی گروه ققنوس در شیراز را نیز بر عهده داشت. پس از مهاجرت به آلمان، گروه کیان را بنیان‌گذاری کرد؛ گروهی که موسیقی سنتی ایرانی را با تأثیرات و رویکردهای موسیقایی معاصر در هم می‌آمیزد.

رعنا کیانی

رعنا کیانی از دوران مدرسه به نواختن سه‌تار می‌پرداخت. بعدها به دلیل مشغله‌های تحصیلی نتوانست این فعالیت را ادامه دهد. پس از مهاجرت به آلمان، برای حفظ پیوند فرهنگی و عاطفی خود با ایران، بار دیگر به موسیقی روی آورد و آن را راهی ارزشمند برای حفظ این ارتباط دانست. او از مهر ۲۵۸۰ شاهنشاهی (۱۴۰۰ هجری خورشیدی) نواختن سه‌تار را از سر گرفت. آموزش خود را با کتاب‌های هنرستان آغاز کرد و به مدت یک سال به فراگیری ردیف میرزا عبدالله پرداخت. استاد او بابک ابراهیم‌خواه است که در ایران زندگی می‌کند. رعنا کیانی از مرداد ۲۵۸۴ شاهنشاهی (۱۴۰۴ هجری خورشیدی) با مجموعهٔ «نغمه‌های امید» همکاری می‌کند. او از بهمن ۲۵۷۸ شاهنشاهی (۱۳۹۸ هجری خورشیدی) در آلمان زندگی می‌کند. وی دورهٔ دکتری خود را در رشتهٔ شیمی در آلمان به پایان رسانده و در حال حاضر به‌عنوان پژوهشگر علمی مشغول به فعالیت است.

امید محمدپور

امید محمدپور در ۲۵۳۳ شاهنشاهی (۱۳۵۳ هجری خورشیدی / ۱۹۷۴ میلادی) در خرمشهر، ایران، زاده شد. او در سال ۲۵۵۲ شاهنشاهی (۱۳۷۲ هجری خورشیدی / ۱۹۹۳ میلادی) یادگیری موسیقی را با ساز تار آغاز کرد. در سال ۲۵۵۷ شاهنشاهی (۱۳۷۷ هجری خورشیدی / ۱۹۹۸ میلادی) یادگیری سه‌تار را آغاز نمود و با مکتب موسیقی اصفهان نزد علی کریم‌زاده و محمدجواد کسایی آشنا شد. از سال ۲۵۵۸ تا ۲۵۶۸ شاهنشاهی (۱۳۷۸ تا ۱۳۸۸ هجری خورشیدی / ۱۹۹۹ تا ۲۰۰۹ میلادی) به‌عنوان نوازنده در گروه موسیقی سپند شاهین‌شهر فعالیت داشت. در سال ۲۵۶۴ شاهنشاهی (۱۳۸۴ هجری خورشیدی / ۲۰۰۵ میلادی) تدریس ساز سه‌تار را آغاز کرد. در سال ۲۵۶۸ شاهنشاهی (۱۳۸۸ هجری خورشیدی / ۲۰۰۹ میلادی) گروه موسیقی بامداد را در شاهین‌شهر بنیان‌گذاری کرد. از سال ۲۵۷۰ تا ۲۵۷۲ شاهنشاهی (۱۳۹۰ تا ۱۳۹۲ هجری خورشیدی / ۲۰۱۱ تا ۲۰۱۳ میلادی) در رشتهٔ موسیقی با گرایش نوازندگی ساز ایرانی در دانشکده علمی ـ کاربردی راحیل تهران به تحصیل پرداخت. در سال ۲۵۷۱ شاهنشاهی (۱۳۹۱ هجری خورشیدی / ۲۰۱۲ میلادی) در دورهٔ آموزش رهبری ارکستر به تدریس شهرداد روحانی شرکت کرد. همچنین از سال ۲۵۷۰ تا ۲۵۷۲ شاهنشاهی (۱۳۹۰ تا ۱۳۹۲ هجری خورشیدی / ۲۰۱۱ تا ۲۰۱۳ میلادی) در دورهٔ آمادگی برای کنکور کارشناسی ارشد موسیقی حضور داشت. در سال ۲۵۷۴ شاهنشاهی (۱۳۹۴ هجری خورشیدی / ۲۰۱۵ میلادی) آلبوم تکنوازی سه‌تار خود با نام «نشاط» را ساخت و منتشر کرد. در سال ۲۵۷۶ شاهنشاهی (۱۳۹۶ هجری خورشیدی / ۲۰۱۷ میلادی) به آلمان مهاجرت کرد و به اجرای کنسرت‌های تکنوازی پرداخت. از سال ۲۵۸۰ تا ۲۵۸۴ شاهنشاهی (۱۴۰۰ تا ۱۴۰۴ هجری خورشیدی / ۲۰۲۱ تا ۲۰۲۵ میلادی) به‌عنوان نوازنده با گروه موسیقی نواهای امید لایپزیگ همکاری داشت.

سامیار مدبر

سامیار مدبر در سال ۲۵۵۷ شاهنشاهی (۱۳۷۷ هجری خورشیدی) با شنیدن آلبوم «مطرب مهتاب‌رو» از گروه تنبور شمس به ساز تنبور علاقه‌مند شد. اندکی بعد مقدمات تنبورنوازی را نزد استاد سعید ذاکری فرا گرفت و سپس به دلیل عدم دسترسی به استاد، آموزش این ساز را به‌صورت خودآموز ادامه داد. او در طول سال‌های فعالیت خود در محافل خصوصی به نوازندگی تنبور پرداخت و همانند بسیاری از نوازندگان این ساز، تنبور را به شیوهٔ شنیداری و بدون استفاده از نت می‌نوازد. از اسفند ۲۵۸۴ شاهنشاهی (اسفند ۱۴۰۴ هجری خورشیدی / مارس ۲۰۲۶ میلادی) در انسامبل ترنس‌کولتور به رهبری علی پیرابی به نوازندگی تنبور پرداخت و سپس به پیشنهاد ایشان به‌عنوان نوازندهٔ بم‌تار (تارباس) به گروه سماع پیوست.

جلیل طاهری

جلیل طاهری در سال ۲۵۵۲ شاهنشاهی (۱۳۷۲ هجری خورشیدی) در اصفهان، ایران، زاده شد. پس از دریافت مدرک کارشناسی ارشد در رشتهٔ مهندسی برق، در سال ۲۵۸۱ شاهنشاهی (۱۴۰۱ هجری خورشیدی) به آلمان مهاجرت کرد و از آن زمان در شهر لایپزیگ زندگی می‌کند. او در حال حاضر به‌عنوان طراح تأسیسات و سیستم‌های برق مشغول به کار است. آموزش موسیقی را از دوازده‌سالگی با فراگیری سنتور نزد استادان برجستهٔ اصفهان، از جمله شاگردان استاد فرامرز پایور، آغاز کرد. افزون بر سنتور، نوازندگی سه‌تار، گیتار، کمانچه و هنگ‌درام را نیز فرا گرفته است. او در ایران به‌عنوان نوازندهٔ سنتور در گروه‌های مختلف موسیقی فعالیت داشت و به آموزش موسیقی سنتی ایرانی نیز می‌پرداخت. جلیل طاهری درحال حاضر عضو ارکستر «Klänge der Hoffnung» و همچنین گروه «سماع» به سرپرستی علی پیرابی است.

فرزین قانع گل‌محمدی

فرزین قانع گل‌محمدی در سال ۲۵۸۳ شاهنشاهی (۱۴۰۳ هجری خورشیدی) یادگیری ساز قانون را آغاز کرد. پس از حدود یک سال فعالیت و تمرین مستمر موسیقی، به عضویت ارکستر Klänge der Hoffnung درآمد. برای او موسیقی تنها به معنای یادگیری یک ساز نیست، بلکه راهی برای تبادل، تجربهٔ مشترک و ایجاد پیوند میان انسان‌هاست. او موسیقی را بخشی مهم از زندگی روزمره می‌داند؛ فضایی برای شنیدن، آموختن و تجربهٔ مشترک در کنار دیگران. در حال حاضر وی در ارکستر سماع به عنوان نوازنده ساز قانون فعالیت می کند.

امیر حسین شعبانی

امیرحسین شعبانی در سال ۲۵۴۹ شاهنشاهی (۱۳۶۹ هجری شمسی) در اصفهان، ایران، متولد شد و در سال ۲۵۷۲ شاهنشاهی (۱۳۹۲ هجری شمسی) آموزش ساز دف را نزد غلامرضا گرگین در شیراز آغاز کرد. او تا سال ۲۵۷۴ شاهنشاهی (۱۳۹۴ هجری شمسی) در گروه سازهای کوبه‌ای «عندلیب» به سرپرستی غلامرضا گرگین در شیراز فعالیت داشت. امیرحسین از سال ۲۵۷۴ تا ۲۵۷۵ شاهنشاهی (۱۳۹۴ تا ۱۳۹۵ هجری شمسی) نوازندگی دف را در سطح پیشرفته نزد علیرضا نصیرفرد ادامه داد و از سال ۲۵۷۴ تا ۲۵۷۸ شاهنشاهی (۱۳۹۴ تا ۱۳۹۸ هجری شمسی) عضو گروه «دوچار» به سرپرستی علیرضا نصیرفرد بود. او از فروردین ۲۵۸۰ شاهنشاهی (۱۴۰۰ هجری شمسی) تا پایان سال ۲۵۸۲ شاهنشاهی (۱۴۰۲ هجری شمسی) عضو ارکستر «نوای امید» در شهر لایپزیگ بود و همراه این ارکستر در کنسرت‌های متعددی شرکت کرد؛ از جمله اجرا در شهر لیون فرانسه در قالب یک پروژه‌ی آلمانی ـ فرانسوی، حضور در دانتسیگ به مناسبت روز وحدت آلمان و اجرا در گواندهاوس لایپزیگ. امیرحسین شعبانی همچنین از اعضای فعال ارکستر سماع است و با صدای منحصربه‌فرد دف، به موسیقی سنتی ایرانی رنگ و جلوه‌ای ویژه می‌بخشد.